Samen Léven

SAMEN LÉVEN

Samen léven’ worden ongetwijfeld de twee belangrijkste woorden van 2020. Na de intelligente lockdown als reactie op de verspreiding van het coronavirus, zijn er nu over de gehele wereld ‘Black Lives Matter’-demonstraties. Het leven van mensen krijgt weer de aandacht die het verdient. Nu nog de vervolgactie…..

 De verspreiding van het coronavirus heeft de hele wereld getroffen. Op bijna de hele wereld heeft de overheid een dwingend, dringend, intelligent of adviserend beroep gedaan op de hele samenleving om zoveel mogelijk thuis te blijven, afstand tot elkaar te houden, hygiënemaatregelen in acht te nemen etc. Het bestaan, het overleven van de individuele mens staat op het spel. Met name oudere mensen met onderliggende aandoeningen lopen het gevaar voortijdig te sterven. In het ergste geval helemaal alleen en na een periode aan een beademingsapparaat omdat ze fluisterden: I can’t breathe!!

De laatste woorden van Georg Floyd waren eveneens “I can’t breathe!!” De bijbehorende beelden zijn de hele wereld overgegaan en hebben geleid tot ondersteuning van de ‘Black Lives Matter’-beweging om het racisme de wereld uit te helpen. Terwijl Georg Floyd riep om te overleven, te mogen blijven leven, gaat het bij de demonstraties ook om de kwáliteit van leven: ieder mens op deze aarde is gelijkwaardig.

Wanneer het er echt op aan komt, zijn de woorden ‘Samen Léven’ de belangrijkste waar het om gaat.

 Het zijn deze zeer aangrijpende gebeurtenissen, die de gehele wereld hebben wakker geschud, die mensen hebben verenigd om samen de verspreiding van het coronavirus en het racisme tegen te gaan. Dat die gebeurtenissen zo aangrijpend waren en dat er vanuit de samenleving zo is gereageerd heeft ook te maken met de terugtred van de overheid sinds de jaren tachtig. De overheid heeft zich steeds minder gericht op wat werkelijk het algemeen belang is, maar steeds meer op ‘concurreren en consumeren’, verkleining van de overheid om de economie door marktwerking te versterken en vergroten. De overheid heeft de democratische rechtsorde verwaarloosd, zo vat Tjeenk Willink[1] dat in 2018 samen.

 Begin maart heeft het kabinet naar aanleiding van het uitbreken van het coronavirus in Nederland een lijst van cruciale beroepen gepubliceerd. Het zijn vooral die beroepen (in de zorg, de politie, het onderwijs) die tien jaar geleden mede de bezuinigingen hebben opgebracht om nu met miljarden euro’s de effecten van het coronavirus tegen te gaan; niet op de laatste plaats de economische. Er is nog geen sprake van een herstel van het vakmanschap van genoemde beroepen die vitaal zijn voor de samenleving. Het politiek-inhoudelijke debat sneeuwt vooralsnog onder in de problemen van vandaag. Einstein zei het al: “We kunnen de problemen niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt”.

 Op donderdagavond 4 juni zei premier Rutte tijdens een debat in de Tweede Kamer dat hij persoonlijk met groeperingen het gesprek zou aangaan over racisme in onze samenleving. Zou het niet het beste zijn als er een maatschappelijk én een institutioneel politiek-inhoudelijk debat wordt opgestart over deze misstand? Gaat de overheid in onze democratische rechtsstaat die gelijkwaardigheid van mensen borgen? Ondersteunt de overheid de diversiteit in de samenleving om de natie als eenheid te versterken. Of past dat niet in de denkwijze van de huidige overheid?

 De trieste realiteit is dat kennelijk gebeurtenissen noodzakelijk zijn om als samenleving het democratisch tekort van de overheid aan de orde te stellen. Dat geldt ook voor het sluipende proces van de klimaatverandering. Denk aan de aardbevingen in Groningen, die nodig waren om de winning van gas als fossiele brandstof te stoppen. Denk aan het initiatief van Urgenda om de overheid voor de rechter te slepen. Met een beroep op de sociale grondrechten in de Grondwet werd de overheid gevorderd meer te doen tegen de uitstoot van broeikasgassen. De Hoge Raad moest eraan te pas komen, want de overheid zelf was van mening dat de rechter op de stoel van het bestuur ging zitten….

De kracht in de samenleving is nodig om de bewustwording over een duurzame wereld te vergroten door verbindingen in de samenleving en met de overheid aan te gaan; geen ‘social distancing’ maar ‘social connecting’. Het samen léven van mensen staat op het spel.

————————————

[1] Groter denken, kleiner doen; Herman Tjeenk Willink; uitgeverij Prometheus, 2018

Kees van der Riet is jarenlang …….

Wilt u meer weten over onze activiteiten? Mail ons!

8 + 4 =